🥞 Νταραμπίλ
Τα νταραμπίλ είναι λεπτότατες κρέπες από το Κουβέιτ, φτιαγμένες με χυλό από αλεύρι, αυγό και γάλα, αρωματισμένο με σαφράν και κάρδαμο. Ψήνονται σε καυτή πλάκα μέχρι να γίνουν τραγανές σαν δαντέλα, πασπαλίζονται με ζάχαρη και τυλίγονται σε λεπτά ρολάκια. Γλυκά, αρωματικά και εύθρυπτα, σερβίρονται με τσάι ή αραβικό καφέ, ιδίως τον Ραμαζάνι και το Ιντ.
Διατροφές
Αλλεργιογόνα
Περιέχει (σε μια τυπική συνταγή):
Από τι φτιάχνεται
Συνταγή
Υλικά
- 150 γρ. αλεύρι
- 1 αυγό
- 250 ml γάλα
- 2 κ.σ. ζάχαρη, συν επιπλέον για πασπάλισμα
- 1/2 κ.γ. κάρδαμο τριμμένο
- Μια πρέζα σαφράν μουλιασμένο σε 1 κ.σ. χλιαρό νερό
- 1 κ.σ. λιωμένο γκι για το τηγάνι
Εκτέλεση
- Χτυπήστε το αλεύρι, το αυγό, το γάλα, τη ζάχαρη, το κάρδαμο και το νερό με το σαφράν σε αραιό, λείο χυλό και αφήστε τον να ξεκουραστεί 15 λεπτά.
- Αλείψτε πολύ ελαφρά ένα καυτό αντικολλητικό τηγάνι με γκι.
- Απλώστε ένα λεπτό στρώμα χυλού και ψήστε μέχρι να γίνει τραγανό και χρυσαφένιο στις άκρες.
- Πασπαλίστε με ζάχαρη, τυλίξτε σε ρολό όσο είναι ζεστό και αφήστε να κρυώσει για να τραγανίσει.
Πώς να γίνει πιο ελαφρύ
- Δύο ή τρία ρολάκια με τσάι χωρίς ζάχαρη είναι ένα μετρημένο σνακ.
- Αλείφετε το τηγάνι με γκι μόνο κάθε λίγες κρέπες.
- Βάλτε λιγότερη ζάχαρη στο πασπάλισμα· το σαφράν και το κάρδαμο δίνουν τη γεύση.
Ιστορία
Τα νταραμπίλ είναι παραδοσιακό γλυκό του Κουβέιτ και των γειτονικών κρατών του Κόλπου, που ακόμη φτιάχνεται στο σπίτι και πουλιέται στις παλιές αγορές την περίοδο του Ραμαζανιού και του Ιντ.
Μετρήστε το με μία φωτογραφία
Στρέψτε την κάμερα στο τραπέζι — το Me Nutrition αναγνωρίζει Νταραμπίλ και κάθε άλλο πιάτο, με θερμίδες και μακροθρεπτικά για το καθένα. Φάγατε μόνο το μισό; Σύρετε τον δείκτη.
Λήψη από το App StoreΠαρόμοια πιάτα
Οι τιμές είναι εκτιμήσεις ανά 100 γρ. για μια τυπική συνταγή· οι σπιτικές εκδοχές και του εστιατορίου διαφέρουν. Οι διατροφές και τα αλλεργιογόνα προκύπτουν από τα υλικά μιας τυπικής συνταγής — ρωτήστε πάντα όποιον μαγείρεψε. Δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή. Διατροφικά στοιχεία: βάση πιάτων Me Nutrition v13. Πώς υπολογίζουμε →